Mijn doel? Mensen bewust maken van hun eigen denkpatroon

Groningen – Dennis Lapré, al 23 jaar gepassioneerd fotograaf, loopt voorop. Op zaterdag 25 mei en 1 juni geeft hij rondleidingen op de Zilveren Camera tentoonstelling; dé kans om zijn passie te delen. Hij kent de Synagoge in Groningen inmiddels als zijn broekzak. Op weg naar het kantoortje dwaalt zijn blik af naar de foto’s van de tentoonstelling die we passeren. Wanneer we aankomen in het nostalgische kantoortje van de Synagoge en we plaatsnemen in de antieke stoelen, borrelt mijn hoofd van de vragen.

Door Ayla Elzinga, 24 mei 2019

Waarmee is je passie voor fotografie eigenlijk begonnen?

„Oh, dan moet ik heel diep graven.” (kijkt bedenkelijk). „Het is eigenlijk begonnen met mijn twee zussen. Op een gegeven moment gingen zij modebladen kopen zoals de Elle en de Vogue. Fascinerend vond ik dat, die portretten van die modellen. Toen dacht ik: hé dit vind ik heel mooi, ik moet de mode in. Toevallig ging ik later stage lopen bij een fotozaak voor mijn opleiding in de detailhandel. Toen viel bij mij het kwartje. Dit had niks te maken met een fascinatie voor mode. Dit had alles te maken met een passie voor beeld. Dat was het moment waarop ik verkocht was aan fotografie. Met die portretten is mijn passie begonnen.”

Je portfolio bestaat nu ook uit veel portretten. Waarom vind je portretfotografie zo interessant?

„De interactie met mensen. Kijk, ik kan ook in de natuur gaan staan en bomen fotograferen. Alleen, die zeggen niks terug, dat vind ik heel saai. Ik wil graag respons hebben van wat ik maak. Je moet je als fotograaf inleven in de persoon, met als gevolg dat je eigenlijk een stukje wordt van die persoon. Ik zeg altijd: je gaat als fotograaf voor een hele korte tijd een relatie aan met de geportretteerde. Mensen die op de foto gaan geven zich bloot als ze hun masker afzetten en hun verhalen delen. Het mooie daarvan zijn de emoties en de interactie die daaruit voortvloeien.”

Waar haal je dan inspiratie vandaan voor de verhalen achter je foto’s?

„Ik kom zelf uit een Indisch gezin. Dat brengt een rijke historie met zich mee. In de jaren ’50 moest mijn familie vluchten. Die historie neem ik mee; de verhalen die ik als kind heb gehoord en gelezen. Door die verhalen zit ik tussen twee kampen in: Indonesië en Nederland. Dat is eigenlijk een beetje wat ik meeneem in mijn fotografie. Misschien zit daar een woede, frustratie of hoop in. Die emoties laat ik terugkomen in mijn fotografie.”

Wat maakt volgens jou nou écht een goede foto?

„Als ik voorbij een foto loop en ik stop. Dat kan door heel veel dingen komen. Schoonheid bijvoorbeeld. Het kan ook afgrijzen zijn of iets wreeds. En het mag in een foto ook wel wat wringen; er mag iets inzitten wat er niet thuishoort. Kijk, wat is een perfect plaatje? Uiteindelijk kijkt iedereen anders naar een foto. In mijn geval moet er soms een element zijn dat me irriteert. Dan vraag ik me af waarom ik me daaraan irriteer.”

Eén van de lessen die je hebt opgedaan is dus dat iedereen anders naar een foto kijkt. Maar wat is in de 23 jaar dat je fotograaf bent de belangrijkste les geweest over de fotografie?

„Poe, dat is een moeilijke… Daar mag ik wel even over nadenken hè? Ik was in het begin een snelle fotograaf. Ik had geen oog voor detail. Ik kwam wel eens thuis en had dan spijt dat ik niet even rustig had gedaan, even wat meer foto’s had gemaakt. Ik heb geleerd dat ik meer aandacht voor de omgeving moet hebben. Wat gebeurt er vóór en wat gebeurt er achter het object? Bij een portret bijvoorbeeld vertaalt dat zich in misschien net even iets langer wachten tot iemand een ander gezicht trekt. Meer geduld, meer oog voor detail, niet te snel iets aannemen dat iets zo is. De camera vertaalt beeld vaak anders dan je ogen.”

Je geeft ook rondleidingen op de Zilveren Camera tentoonstelling. Hoe daag je mensen dan uit om zelf na te denken?

„Dan vraag ik heel simpel: wat zie je hier? Dat is vaak een nieuwe vraag voor veel mensen. Soms kun je niet eens verwoorden wat je ziet, omdat je bepaalde emoties niet kunt verwoorden. Dan ga je mensen helpen met verder analyseren: is het licht, is het donker, wat is de situatie? Mijn doel is om mensen bewust te maken van hun eigen denkpatroon. Dat is ook wat ik met al mijn werk probeer te bereiken.”

Dennis Lapré geeft op zaterdag 25 mei en zaterdag 1 juni 2019 rondleidingen op de Zilveren Camera tentoonstelling.

©2019 NonFiction Photo site gesponsord door Borgesius Consulting

of

Login met je gegevens

of    

Je gegevens vergeten?

of

Create Account