We kunnen onze ogen niet voor alles sluiten, toch?

Alleen maar schokkende beelden op de World Press Photo Exhibition (WPPh). Of gaat er toch meer achter schuil? Ik interviewde zes bezoekers op de tentoonstelling en zocht het uit.

Door talent journalistiek Ayla Elzinga

Yugin (links) & B’lana (rechts)

Welke foto springt er nou echt voor jullie uit?

Yugin: “Die foto helemaal voorin, van dat huilende meisje. Vaak in foto’s is het zo dat je je losgekoppeld voelt van de foto. Er is geen directe verbinding tussen jou en wat er gebeurt in de foto. Maar als ik naar die foto kijk, dan voelt het alsof ik daar echt ben. Ik denk dat dat vooral is omdat de foto niet geposeerd voelt.”

Als ik naar die foto kijk, dan voelt het alsof ik daar echt ben.

B’lana: “Ik vind de fotoserie over Venezuela heel indrukwekkend. Vroeger woonden we namelijk op Bonaire, erg dicht bij Venezuela. Ik hoor wel altijd verhalen van mijn familie daar, maar beelden geven toch meer informatie. Dan snap je beter hoe de situatie eigenlijk echt is.”

Yugin en B'lana worden geïnterviewd tijdens de World Press Photo Exhibition 2019. Foto: Sebastiaan Rodenhuis

Hans

Wat is uw eerste indruk van de WPPh tentoonstelling van dit jaar?

“Het is deels ook herinneringen ophalen, omdat je een jaar lang foto’s uit de krant terugkrijgt. Ik heb sommige van die foto’s wel voorbij zien komen in het nieuws. Maar ja, sommige foto’s ook niet. Bijvoorbeeld die foto’s van de bomaanslag in Afghanistan, waanzinnig. Daar word je niet vrolijk van. Maar goed, er hangen ook weer hele mooie kunstzinnige foto’s. Zoals die kwallen hierachter. Prachtig vind ik die.”

Die foto’s van die bomaanslag in Afghanistan,  daar word je niet vrolijk van.

Veel indrukwekkende foto’s dus. Als u dan één foto mocht kiezen die de meeste indruk op u maakt, welke zou u dan kiezen?

“Nou, in negatieve zin is dat toch die foto van de bomaanslag. Omdat daar gewoon tussen die ledematen een hoofd overeind komt van iemand die het overleefd heeft. En op kunstzinnig gebied tot nu toe die kwal. Het is maar net hoe je het bekijkt. Ik bedoel: met een ander criterium komt er een andere foto uit.”

Hans wordt geïnterviewd tijdens de World Press Photo Exhibition in de Synagoge in Groningen.

Sergey

Ben je hier terechtgekomen vanuit een interesse voor fotografie of voor wat er speelt in de wereld?

“Nou beide eigenlijk. Foto’s vertellen natuurlijk een bepaald verhaal. Daarnaast ben ik hier ook wel terechtgekomen vanwege het tweede punt dat je aansneed; vanuit een interesse voor wat er gebeurt in de wereld. Daarnaast vind ik het belangrijk dat er betrouwbare verhalen verteld worden en daar staat World Press Photo voor.”

Achter deze foto’s gaan geen belangen schuil.

Wat denk je dat het belang van de World Press Photo tentoonstelling is?

“Ehmm… Goede vraag. Nou, ik denk dat het belang is dat er veel verschillende verhalen over de hele wereld worden verteld.”

Maar die kun je toch ook gewoon in de krant lezen?

“Ja dat kan, maar World Press Photo staat volgens mij echt voor betrouwbare verhalen en nou ja, je weet niet van elke krant wat nou betrouwbaar is of niet. En vooral nu in de tijd van de sociale media, waar je van alles op Facebook voorbij ziet komen. Je weet eigenlijk nooit wat voor belang ergens achter zit. Dat vind ik goed aan de World Press Photo tentoonstelling; ik denk dat achter deze foto’s geen belangen schuilgaan.”

Sergey wordt geïnterviewd tijdens de World Press Photo Exhibition in de Synagoge in Groningen.

Liesbeth

Wat vindt u van de eersteprijswinnaar, ‘Crying Girl on the Border’, heeft u die al gezien?

“Die heb ik nog niet gezien. Ja, die heb ik wel al in het klein voorbij zien komen, dus die bewaar ik voor het laatst. Ik zag hem vanuit mijn ooghoeken, ik denk: die pak ik straks.”

Ik denk: die foto pak ik straks.

Wat waren uw verwachtingen voor de tentoonstelling van dit jaar?

“Ik heb geen verwachtingen eigenlijk. Ik weet wel dat de foto’s vaak erg schokkend kunnen zijn. Normaal wil ik altijd graag met een vriendin gaan, maar die wilde dus hierom persé niet naar de World Press Photo tentoonstelling. Omdat de beelden vaak te confronterend zijn. Dat vind ik juist zo mooi. Mensen bewust maken van dingen. Ja, we kunnen onze ogen ook niet overal voor sluiten, toch?”

Liesbeth wordt geïnterviewd tijdens de World Press Photo Exhibition in de Synagoge in Groningen.

Jethro

Wat is uw eerste indruk van de expositie?

“Ik kijk altijd eventjes ‘oh, waar is nou de plek met de bloederige foto’s en waar hangen de normale foto’s’. Die ‘normale foto’s’, dat zijn de kunstzinnige foto’s zonder geweld. Ik vind dat beelden met lijken en bloed toch wat makkelijk de aandacht te trekken. Ik ben meer op zoek naar foto’s met verhaal en contrast.”

Dat heb ik ergens gelezen in een kop op ‘NU.nl

Wat denkt u dat het belang is van de WPPh-tentoonstelling?

“De meeste jongeren lezen tegenwoordig bijna geen kranten meer. Ze zijn bijvoorbeeld gefocust op hun tablets en op dat wat er speelt in hun eigen omgeving. Ik vind het belangrijk dat mensen zich op de World Press Photo tentoonstelling kunnen verdiepen in de casus; waarom deze foto? De meeste mensen weten eigenlijk niet wat het nieuws nou werkelijk is. Dat vind ik zo jammer. Ik bedoel, als ik een discussie heb met iemand op straat dan hebben ze hun oordeel al klaar. Dan zeg ik: ‘waar heb je dat vandaan?’ ‘Ja,’ antwoorden ze dan, ‘dat heb ik ergens in een kop gelezen op nu.nl.’”

Jethro wordt geïnterviewd tijdens de World Press Photo Exhibition in de Synagoge in Groningen.

©2020 NonFiction Photo site gesponsord door Borgesius Consulting

Login met je gegevens

Je gegevens vergeten?